Je zegt dat het goed gaat. Niet omdat het klopt.
Je zegt dat het goed gaat. Niet omdat het zo is, maar omdat je geen zin hebt in wat er gebeurt als je eerlijk bent.
Want eerlijk zijn betekent dat je iets openbreekt waar je geen controle over hebt. Het betekent dat je moet voelen wat je al een tijd wegduwt. Dat je onder woorden moet brengen wat je zelf nog niet eens helder hebt. En dat iemand daar vervolgens iets van vindt.
Dus hou je het simpel. “Gaat goed hoor.” En daarmee is het klaar.
Je voorkomt gedoe. Maar je voorkomt ook verandering.
Geen vragen waar je geen antwoord op hebt. Geen adviezen waar je niets mee kunt. Geen moment waarop je stilvalt en denkt: en nu? Gewoon door.
Alleen zo werkt het niet.
Je hebt allang door dat het schuurt. Dat je moe bent op een manier die niet meer weggaat met een nacht slapen. Dat je sneller geïrriteerd bent dan je wilt. Dat je hoofd blijft doorgaan, ook als alles stil is. Maar je houdt het onder controle. Want zolang jij blijft zeggen dat het goed gaat, hoef je niets te veranderen.
Zolang jij zegt dat het goed gaat, blijft alles zoals het is
Je kunt blijven doen wat je altijd deed. Blijven doorgaan, blijven voldoen, blijven zorgen dat alles draait. En ja, dat kost je energie. Maar veranderen kost meer. Dat is wat je jezelf blijft vertellen.
Dus kies je hiervoor. Voor “het gaat wel”. Voor “even volhouden”. Voor een leven dat eigenlijk al een tijd niet meer klopt, maar nog net te doen is.
Dit is het gevaarlijkste punt waar je kunt zitten
Niet dat het misgaat. Maar dat het net niet misgaat. Dat het te doen is. Dat je jezelf blijft overtuigen dat het wel meevalt. Dat je eraan went.
Want als je lang genoeg doet alsof het goed gaat, raak je gewend aan hoe het nu is. En dan wordt dit normaal.
Blijf vooral doorgaan. Echt.
Blijf zeggen dat het goed gaat. Blijf jezelf overtuigen dat dit het is.
Geef het nog een paar jaar.
Dan sta je niet meer waar je nu staat. Dan ben je verder van jezelf verwijderd dan je nu al bent. Want niets doen betekent niet dat het blijft zoals het is. Je zakt langzaam verder weg. Tot je op een punt komt dat je denkt: hoe ben ik hier eigenlijk terechtgekomen?
Je weet precies of dit over jou gaat. En je weet ook precies wat je nu gaat doen.
